Yolculuk yolculuk dedik.İşte şimdi başladı yolculuk. Trabzon’u geride bıraktık. Geride kaldı benim gurbetim.

            Şimdi yollarla arkadaşım. Dinlenme tesisleriyle buluşuyorum. Kararlıyım 18 saatlik bu yolu okuyarak geçireceğim. Elimde dergi aşkla, şevkle okumaya başladım. Ne kadar devam edecek bakalım. Yolculuklar boş geçmemeli bence. Yazık değil mi zamana. Taşıma araçlarında geçen süreri değerlendirecek olsak kitap bile yazarız rahat rahat.

            Nedendir bilinmez, içimde bir korku var. Trafik kazalarının çok fazla olduğu bu ülkede, bu uzun yolculukta başıma bir kaza gelirde ölürsem ne olur benim halim. Ahiretim ne halde? Ne halde amellerim? Hazır mıyım ölmeye? Değilsem teminatım var mı bir sonra ki gün de hayatta olmaya?

            Ah, Ah! Azrail bu yolculukta gelirde ruhumu alırsa!… Allah’ım sen merhameti bol olansın. Merhametine sığınıyor af diliyorum. Ne olur beni de affedilen kullarının arasına kat.

            Şayet Sen affetmezsen yok senden başka sığınağım. Teksin, Birsin, Sonsuz Kudret Sahibi’sin. Dayanağımsın, sığınağımsın Elhamdülillah